سال شمار عمر
...به دنیا و مافیهایش چشمی ندوخته بود تا بگویند:«چشم از جهان فرو بست» و آخرت
و جهان دیگر آن چنان آمیخته ی لحظه لحظه ی زندگیش بود که نتوان گفت:«به دار
باقی شتافت» می توان گفت روح بزرگی که نزدیک به یک قرن محصور کالبدی کوچک بود،
از این خاکدان پرواز کرد و در جوار اولیای حق منزل گزید. جهان در صبحگاهی که او
دیگر نفس نمی کشید ناگهان حقیرتر از پیش جلوه کرد و ما شاگردان بی شمار او
همراه با خاطره ی درس ها و اندرزهایش در سوگ نشستیم. اندرزهایی که نه فقط با
زبان که با رفتار و عمل از او آموختیم.
آموخته ایم:
هیچ کاری در بسیط زمین و در «زیر آسمان» به عظمت هدایت و «انسان سازی» نیست.
یاد گرفته ایم:
برترین نعمت جهان، «بزرگی روح» و «دریا صفتی» است. او به ما نهیب زده است که
نکند «حوادث در شما اثر کند» و فراز و نشیب روزگار شما را از راه بگرداند.
فریاد دردمند او در گوش ماست که:
چرا به ظواهر دین و آداب ظاهری آن بسنده می کنید؟ مغز را رها کرده و به پوسته ی
آن متمسک شده اید.
از او آموخته ایم که با «تمرکز قوا» می توان «غیر ممکن را ممکن ساخت » او به
گوشمان خوانده است که: «خواستن توانستن است». او با زندگی شگرف خویش بی اعتنایی
به دنیا را به ما آموخته است و نشانمان داده است که می توان ساده زیست و «اسیر
تجملات دنیا» نشد. او درس فروتنی و تواضع را با عمل خویش یادمان داده است. ما
دیده ایم که چگونه خود را به آسانی می شکند؛ زبان کودکی و نوجوانی در می گشاید
و با نوسالان به زبان و مناسب حال آنان سخن می گوید.
یادمان داده است که «حق و باطل» را با افراد و بزرگان نشناسیم.
اندرمان دادها ست که تفاوتی برای «مدح و ذم» دیگران قائل نشویم.
او رعایت «حق الناس» را با جانمان آمیخته است.
او برای باورمان به « بقای روح » رنج ها کشیده است.
او اخلاص، نظم، خدمت به خلق، بلند همتی، دقت و ریزبینی، عفو و گذشت و قدرشناسی
از اساتید را به ما آموخته است.
اگر چه خود قدرشناس او نبودیم!...
سال شمار عمر:
1293 ولادت در تهران
1300 تحصیلات ابتدایی
1311 در آمدن به کسوت روحانی ـ شروع به فعالیت خطابه و منبر ـ آغاز تحصیل علوم
دینی در مدرسه ی صدر و مروی تهران
1315 دیدار و درک محضر مربی بزرگ مرحوم سید رضا دربندی ـ کسب فیض از محضر استاد
بلند مرتبه مرحوم شیخ آقا بزرگ ساوجی
1319 مهاجرت به قم ـ ادامه ی تحصیل علوم دینی
1322 ازدواج در تهران
1323 بازگشت به قم و شرکت در درس فقه و اصول مرجع بزرگ مرحوم آیت الله العظمی
بروجردی و درس مرحوم علامه طباطبایی
1332 تدوین رساله ی توضیح المسائل
1334 بازگشت به تهران و تاسیس دبیرستان علوی با همفکری اولیه ی مرحوم حاج مقدس
1335 برپایی دوره ی کوتاه مدت آموزش علوم روز برای تعدادی از طلاب فاضل قم در
دبیرستان علوی
1336 انجام سفر حج واجب
1340 تاسیس دبستان علوی
1346 مسافرت به عتبات عالیات و دیدار با مرجع بزرگ نجف
1347 تاسیس موسسه فرهنگی نیکان به همت مالی مرحوم سید یوسف شالچیان
1352 درگذشت یاور بزرگ علوی مرحوم استاد رضا روزبه
1378 ابتلا به بیماری سرطان و انجام عمل جراحی
1381 تشدید بیماری سرطان
8/5/1382 وفات در ساعت 11 شب در منزل مسکونی
10/5/1382 مراسم تشیع پیکر و به خاک سپاری در جوار حضرت معصومه سلام الله علیها
در قبرستان نو در کنار مزار مرحوم استاد روزبه
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:
بهترین انسانها کسی است که بیشترین نفع را به مردم برساند.
اما چون حس ما بر عقل غلبه دارد، خدمت به مردم را منحصر به تهیه ی خوراک و
پوشاک و مسکن و... می دانیم، در حالی که ارزشمندترین خدمت، هدایت و تربیت
انسانهاست.
کسانی که به تعلیم وتربیت انسانها پرداخته اند، توانسته اند به طور مستقیم وغیر
مستقیم هزارها نفر را نجات دهند. اگر ما در تبلیغ دین و هدایت کودکان کوتاهی
کنیم و عده ای گمراه و آلوده شوند گناه آنان در نامه ی عمل ما ثبت خواهد شد.
از وصیت نامه ی تربیتی استاد
عظمت حضرت زهرا سلام الله علیها برای آن است که از خودش بیرون آمده و در همه ی
عمر لحظه ای متوجه غیر خدا نبوده است. زن های ما هم اگر بخواهند از عمرشان
فایده ببرند باید از آن بانوی بزرگ سرمشق بگیرند و عمر را فقط در راه خدا و
برای خدا صرف کنند. ما که به این خانم اظهار علاقه می کنیم اگر عملمان شبیه به
این خانم نباشد، کمترین بهره ای را نخواهیم برد. او غیر از خدا به چیزی توجه
نداشت و تنها چیزی که فکر ما را مشغول کرده این است که: فلانی خوشش بیاید و آن
دیگری بدش نیاید ببین تفاوت ره از کجاست تا به کجا!
(از سخنرانی استاد در جمع اولیا دانش آموزان )
|
