پنجشنبه، ۰۱ آبان ۱۳۹۳
فهرست اصلی

خانه درباره ما محصولات تماس با ما ورود مدیران عضویت کاربر جدید

معرفی و آثار استاد

شرح حال سال شمار عمر گالری تصاویر

 کتاب های استاد برگزیده ها سخنرانی ها

 درس های اخلاقآموزه ها

دیدگاه دیگران

مصاحبه ها کتاب ها مقاله ها

 خاطره ها نامه ها شعرها

 همایش هامجلس های یادبود

ورود




 


 برای ورود مشکل دارید؟
 ثبت نام کاربران جدید




مصاحبه ی خانم بصیری - مدیر دبیرستان فضیلت

(2073 مجموع کلمات موجود در متن)
(5775 بار مطالعه شده است)  نسخه چاپی

بسم الله الرحمن الرحیم

بنده در سال 65 كه از رشته ی روان شناسی دانشگاه الزهرا فارغ التحصیل شدم، توسط خانم شكرانی به مدرسه ی راهنمایی هدی معرفی شدم و 3 سال در خدمت خانم نیكومنش بودم و به عنوان معلم راهنما، معلم عربی و معلم انشا، در واقع كارآموزی می كردم. از طریق خانم نیكومنش با سخنان مرحوم علامه و روش و مشی تربیتی ایشان آشنا شدم. دبیرستان فضلیت در سال 69 تأسیس شد و از سال 70 همسرم آقای شكرانی در ارتباط با مدرسه چند بار با مرحوم علامه مشورت داشتند. یك بار هم ایشان وقت دادند با همكاران اصلی و معلم راهنماهای مدرسه ی فضیلت رفتیم خدمتشان ونك. در این جلسه بود كه توانستیم به صورت مستقیم از وجود ایشان استفاده كنیم. بعدها اگر سؤالی داشتم، با ایشان تماس تلفنی می گرفتم. ما بیش از این، مكتب مرحوم علامه را مستقیما درك نكردیم و بیشتر از حضور دست پرورده ­های ایشان هم چون آقای تاجری، آقای رحیمیان و آقای كاظمی بهره بردیم. آقای كاظمی در جلساتی که برای ما داشتند، كتاب های آقای علامه را معرفی می كردند.

سال های اخیر هم آقای مهدی كرباسچیان، جلسات مشتركی بین مدارس دخترانه گذاشتند كه در آن‌ جا از نوارهای مرحوم علامه یا فیلم ایشان استفاده می شد. این جلسات سیار بود و مدیران مدارس راه  شایستگان،  هدی، طلوع، رضویه، روشنگر، فضلیت و چند مدرسه ی دیگر ماهی یك بار دور هم جمع می شدند و درباره ی مسائل تربیتی، مسائل مالی و تأمین نیرو هم فکری داشتند. در این جلسات مشی مرحوم علامه توسط آقای محمودی و آقای کرباسچیان مطرح می شد. هم­چنین به همت دفتر تأمین نیروی انسانی، 4 نفر از هم­كاران ما دوره ی آموزشی در دانشگاه شهید بهشتی را تمام كردند.

بنده كتاب های تربیتی در اختیار معلم راهنماها قرار می دهم تا مطالعه كنند و جزو قرارداد كاری ما با همكاران این است كه هفته ای 2 ساعت از وقت‌شان را باید به مطالعه بگذرانند.

یكی از ایده های مرحوم علامه این بود كه دانش‌آموزان امكانات مناسب و فضای وسیع داشته باشند. بعد از 15 سال كه در خیابان وارسته بودیم، 3 سال است كه به محل جدید که الحمدلله فضای وسیعی دارد آمده ایم. بچّه ‌ها در این فضا با توّجه به محدودیت های زندگی آپارتمان نشینی، امکان جنب و جوش بیشتری دارند. حتی اسكیت و دوچرخه سواری و وسایل ورزشی كه در پارك ها هست، در مدرسه فراهم کرده ایم.

هدف ما این بوده كه در خدمت خانواده های متعهدی باشیم كه دانش آموزان مستعد دارند، تا دو بال علمی و تربیتی را با هم داشته باشیم؛ چون از هر كدام کم بگذاریم، بچّه ها متضرر خواهند شد. لذا ما با شرایط علمی خیلی خوب شروع كردیم و به لطف خدا و امام زمانعلیه السلام و همت هم­كاران خوب و متدین و راهنمایی های خالصانه و برادرانه ی مدرسه ی علوی، در همان دو سه سال اول وضعیت خوب علمی مدرسه تثبیت شد. الآن هم هر وقت مشكلی دارم، با آن‌ها تماس ‌گرفته و رهنمود می گیرم. البته در بالای شهر اصالت های ایمانی متفاوت از محله هایی مثل خیابان ایران است. مثلا وقتی بچّه ای از مدرسه ی رفاه به این ‌جا می آید، تفاوت سطح او با بچه های ما كاملا مشهود است. با همه ی این‌ احوال ما تلاش خودمان را می كنیم تا وظیفه ی  خود را انجام داده باشیم و دست و پای خود را می زنیم كه بر خلاف فسادهای جامعه بتوانیم حركت كنیم و بچّه ها را سالم نگه داریم.

ما چون دبستان و راهنمایی نداریم، بچّه ها از مدارس موفقی مثل هدی، راه شایستگان، طلوع، شكوفه، رضویه به این جا می آیند و ما قدردان زحمات این عزیزان هستیم.

كار در مدارس دخترانه سخت‌تر از پسرانه هاست. در مدارس پسرانه معلم راهنما با دانش‌آموز از صبح شنبه تا عصر پنج‌شنبه زندگی می كند، تازه اگر جمعه كوه یا اردو یا فوتبال نروند. ولی در خانم ها محدودیت وقت به شدّت وجود دارد و لذا نمی توانیم خود را با پسرانه ها مقایسه كنیم.

ما معتقدیم شاید سالم‌ترین سرگرمی برای یك نوجوان، همان درس خواندن باشد؛ چون متأسفانه سرگرمی های متفاوت وجود دارد و سن ازدواج هم بالا رفته و در همه ی خانه ها اینترنت، موبایل و ماهواره راه پیدا كرده است.

ایده آل برای ما این نیست كه دختری در رشته ی برق و الكترونیك قبول بشود؛ چون این رشته ها برای او كارایی ندارد. حتی ما به خاطر نیاز مدارس دخترانه توصیه می كنیم دخترهایی كه استعدادهای خوب دارند، در علوم پایه شركت كنند؛ چون معلم فیزیك، ریاضی و شیمی كم داریم. از بین رشته های مهندسی ، مهندسی كامپیوتر برای دخترها مناسب‌تر است؛ چون کامپیوتر در همه ی خانه ها هست و همه با آن سر و كار دارند. ما هیچ وقت مثل بعضی مدارس در المپیادها كار تبلیغاتی نمی كنیم؛ چون اگر دانش‌آموزی بخواهد جزو نفرات اوّل شود، تمام وقت او گرفته می شود و از مسیر بچه های دیگر عقب می ماند و اگر جزو 7 نفر اول نشود، باید برگردد و درس هایی كه كلاس نرفته، از نو بخواند و اگر هم رتبه بیاورد، متأسفانه نهایتا در ایران نمی ماند. لذا سعی می كنیم بچّه ها را تا آن جا كه بتوانیم از جهت علمی ارضا كنیم و در كلاس های فوق برنامه ی دینی از خانم هایی كه جاذب تر و جوان تر باشند و بیان خوب و رسایی داشته باشند استفاده كنیم.

ما معادل كادر آموزشی، كادر تربیتی داریم؛ مثلا نمی گذاریم یك خانم همه ی سال‌ها دینی بگوید كه برای بچّه ها تازگی اش از بین برود. درس‌های تخصصی هم همین‌طور است: فیزیك پایه ی اوّل جدا، دوّم جدا، سوّم جدا. گاهی معلمی در تاریخ اسلام موفق تر است و یكی دیگر در مسأله ی اعتقادات بیشتر كار كرده، از این‌ها در تخصص‌های ویژه­ی خود‌شان استفاده می كنیم. الحمدلله معلمین دینی ما محبوبیت خوبی داشته اند و توانسته اند بچّه ها را جذب كنند. آن­ها محل مراجعات بچّه ها هستند و مشاوره می دهند.

ما با همراهی سروران علوی برای دانش آموزان، كانون ارزش‌ها و اندیشه ها گذاشتیم که جناب آقای کاظمی، دكتر بنی هاشمی و دكتر اقاربپرست در طرح درسهای آن به ما كمك می كنند. 2 ساعت در هفته فوق برنامه شامل مباحث تهاجم فرهنگی، تاریخ اسلام، اخلاق و امامت داریم.

از كلاس های دانش افزایی مادران استقبال خوبی شد. در این کلاس­ها مسائل تربیتی نوجوان‌ها و مباحث اخلاقی یا مسائل حجاب زنان مطرح می شود. كار روی مادرها اثرش روی دخترها منتقل می شود. متأسفانه امروز خانواده ها بچّه ها را رها كرده اند و دنبال یك مدرسه ی خوب می گردند كه بچّه  را آن­ جا بگذارند و خاطرشان جمع بشود و متأسفانه خانواده ها همه جور وسائل جدید را قبل از این كه فرهنگش را یاد بگیرد، در اختیارش می گذارند. رفت و آمد بچه ها كنترل شده نیست. خلاصه نسل امروزه خیلی حاكم است و خانواده ها در قبال آن درمانده اند.

یكی از مشكلات جدید كه مراجعه ی دانش‌آموز به كتاب را كم كرده، اینترنت است. ما سعی كردیم برای بچّه ها ایجاد سؤال بكنیم تا وادار بشوند بپرسند و فكر  و مطالعه كنند.

گزینش ما از خانواده هایی است كه معتقد به حجاب باشند. به خانواده ها می گوییم اگر چنین نكنیم، بچّه های شما دچار تضاد می شوند. هم­كاران اجرایی و معلم‌های راهنما همه چادری هستند. در مدرسه خیلی زحمت کشیده شد كه جلوی اشراف هم­سایه ها را بگیریم؛ لذا بچّه­ها كاملا آزاد هستند. هم‌كاران ما وقتی می آیند داخل مدرسه، چادرهایشان را عوض می كنند و روسری رنگی می پوشند تا بچّه ها تفاوت محیط داخل مدرسه كه نامحرمی در آن نیست را با محیط بیرون احساس كنند.

در جلسات مادران پیش‌دانشگاهی توصیه ی شخصی من این است که دخترها بعد از دیپلم ازدواج كنند و سپس وارد دانشگاه شوند؛ چون با ازدواج، مشی و مرامشان تثبیت می شود. هم­كاران دیگر هم توصیه شان این است كه بچّه ها ازدواج كرده وارد دانشگاه بشوند.

یكی از مربّیان مسؤول فارغ التحصیل‌ها است. ما 14 دوره و نزدیك 1000 فارغ التحصیل داریم که آن‌ها را سالی یك بار درگردهمایی غدیر در مدرسه دعوت می كنیم. امسال یك سالن ورزشی ساختیم كه امكان پذیرش همه ی آن‌ها در آن وجود دارد. هم­چنین سالی یك بار داوطلبین آن­ها را به مشهد می بریم.

خیلی از فارغ التحصیل های ما با ما هم­كاری می كنند و ما در تدریس و در پروژه های تحقیقاتی بچّه ها و در کلاس های فوق برنامه ی دینی از آن‌ها استفاده می کنیم.

چند كلاس برای فارغ التحصیل‌ها گذاشتیم و از اساتید خیلی خوب دعوت كردیم. به  طور طبیعی اوایل استقبال بیشتری ‌شد ولی بعد ریزش پیدا ‌كرد. الحمدلله از همین آموزش های مذهبی در دانشگاه استفاده می كنند و حداقل می دانند یك جایی هست كه به سؤالاتشان پاسخ داده شود. ما بچّه هایی داریم كه پاسخ‌گوی شبهات موجود در دانشگاه هستند. متأسفانه دست‌آوردهای مدارس خوب، در دانشگاه از بین می رود و زرق و برق‌ها دخترها را می كشد و مسائل عاطفی روی آن‌ها خیلی تأثیرگذار است و زود جذب می شوند.

نتایج مدارس دخترانه اگر نیروی تمام وقت در اختیار داشته باشند، با نتایج مدارس پسرانه برابری می کند. چون رمز موفقیت معلمین راهنما و مشاورین، وقت‌گذاری با دانش‌آموز است. اگر مربی فرصت كار فردی با دانش‌آموز نداشته باشد، تأثیر تربیتی زیادی نخواهد داشت. ما این فرصت را كم داریم؛ چون خانم معلم ها تا تجربه پیدا می كنند، مسأله ی ازدواج، داشتن بچه ی كوچك، راه دور و بعضا عدم اجازه ی همسر را مطرح می كنند. وقتی هم سن آن­ها بالاتر می رود، مسائل عروس و داماد و بیماری پدر و مادر مانع وقت‌گذاری آنها در مدرسه می شود. در عین حال ما دانش آموزهای بدحجاب یا اهل موسیقی داشته ایم كه با وقت گذاری معلم راهنما خیلی تغییر كردند و اصلاح شدند.

ما رشته ی تجربی و ریاضی داریم. یك سال رشته ی انسانی داشتیم؛ ولی چون نوع مدارس ما رشته ی انسانی گذاشته اند، فكر كردیم كفایت می كند.

 مسائل و مشكلات كار خیلی زیاد است و با این همه وقت‌گذاری، با ایده آل خودمان خیلی فاصله داریم. امیدواریم با یاری خدا و ائمه اطهارعلیهم السلام آن‌ چه وظیفه­ است را بشناسیم و به آن عامل باشیم.      ‌   

 


نقل مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است
بهترین حالت نمایش: 768×1024