نامه 17(374 مجموع کلمات موجود در متن) (605 بار مطالعه شده است) 
بسماللَّه الرّحمان
الرّحیم
« نامهى 17 »
از خداوند عالم، خیر دنیا و آخرت را براى آن نور چشم گرامى خواستارم.
قرآن مىفرماید: « وَ إذ قالَ رَبُّکَ لِلْملائِکَةِ
: إنّی جاعِلٌ فِی الْأرْضِ خَلیفَة » ؛ ( یاد آور هنگامى را که
پروردگار تو به ملائکه فرمود: من خلیفه و جانشینى در زمین قرار خواهم داد. )
آدم جانشین خداست. این جمله چه معنى دارد؟ مگر خدا مىخورد و مىخوابد و... که
انسان با انجام این کارها، بتواند خلیفه و جانشین خدا باشد؟! ابداً اینطور نیست.
پس مطلب چیست؟!
خداوندِ عالَم ارشاد و هدایت مىکند و با ارسال پیامبران مردم را از گمراهى نجات
مىدهد. هرکس در این راه قدمى بردارد، هدف آفرینش را عملى کرده است؛ ولى باید دانست
که ارشاد و هدایت، بدون داشتن جنبهى علمى ممکن نیست.
اى بىخبر! بکوش که
صاحب خبر شوى
تا راهبین نباشى،
کى راهبر شوى؟!
اگر چنین است همانطور که بارها گفتهام باید به وسیلهى نفوذ علمى، حقایق دین را
به مردم برسانید و چون این مطلب عقلاً و شرعاً و وجداناً وظیفهى هر فرد انسانى
است، دوستان را جمع کنید و بفرمایید: چون اوقات مطالعهى ما همزمان نیست، وقتى یکى
از ما خسته مىشود، به اتاق دیگرى مىرود؛ در حالى که آن دوست مىخواهد مطالعه کند
و مزاحمت برایش فراهم مىشود. پس بهتر است بعد از شام همه متّفقاً ساعتى را براى
دیدار بگذاریم که هرکس خواست به دیدار دوستش برود، در همان ساعت برود.
ملتفت باشید! چون مطالعه بعد از شام مضرّ است و تفریح و شوخى موجب هضم غذا مىشود،
این ساعت بهترین موقع دیدار دوستان است؛ امّا آن را باید کاملاً محدود کرد؛ مثلاً
باید گفت: ملاقات فقط از ساعت 7 تا 8 است و سر ساعت هشت باید تعطیل کرد!
خیلى نادانى است که کسى وطن را ترک و رنج غربت را تحمّل کند و دست خالى برگردد.
50/8/29
| 
