نامه 20(401 مجموع کلمات موجود در متن) (641 بار مطالعه شده است) 
بسماللَّه الرّحمان
الرّحیم
« نامهى 20 »
سلامٌ علیکم و قلبى لَدیْکم!
مکتوب شریف رسید و کمال مسرّت روى داد. به مقتضاى « المکاتَباتُ نصفُ الملاقاة! »
با هرکس از شیراز مىآید، نامهاى براى ما بفرست؛ خوشحال مىشویم.
عقل سالم در بدن سالم است و با تجربه دیدید که در سال اوّل چون به مزاج اهمّیّت
ندادید چه عوارضى به وجود آمد! پس نهایت دقّت را دربارهى مزاج بفرمایید؛ یعنى وقتى
احساس سنگینى کردید اگر دو ساعت وقت براى تهیّهى سبزى بخارپز صرف کنید ظاهراً از
وقتِ درس گرفتهاید؛ امّا حقیقتاً به درس کمک کردهاید؛ چون مغز خسته کار نمىکند و
مغزى که با خون مسموم تغذیه کرده است دنیا را از وراى سموم مىبیند و هرچه بیشتر
کار کند، بیشتر عقب مىماند.
گمان نمىکنم بعد از تجربههایى که داشتید، نوشتن این مطلب لازم باشد؛ ولى انسان
موقعى که سرگرم کار است مثل سربازى است که در میدان جنگ است و دردِ تیر را احساس
نمىکند؛ ولى وقتى باد به زخمش خورد، مىفهمد. شما هم چون سرگرم کار و فعّالیّت
هستید ممکن است متوجّه نشوید؛ ولى موقعى متوجّه مىشوید که کار از کار گذشته است.
باز هم عرض مىکنم: لیسانس و فوقلیسانس و دکترى و مهندسى، موقعى مفید است که
مزاجى سالم داشته باشید.
یکى از استادان عالىمقام به شاگردانش که در تحصیل افراط مىکردند و به مزاج خود
نمىرسیدند مىفرمود: بقاى موضوع شرط است؛ یعنى قبلاً باید کاغذى باشد تا بتوانیم
نامه بنویسیم. اگر کاغذ را بسوزانیم، نامهنوشتن یعنى چه؟! همچنین باید مزاجى باشد
و انسانِ زندهاى باشد تا از لیسانس و فوقلیسانس و سایر مدارجى که به زحمت به دست
آورده، بتواند استفاده کند.
مستدعى است این نامه را در آرامشِ کامل مکرّر مطالعه فرمایید تا بدانید بسیارى از
کارهایى که سابقاً براى شما عادى بود دیگر حرام است و براى آینده هم مواظب باشید.
تکرار مىکنم: بقاى موضوع شرط است. یک عدّه جوانهاى خام مىگویند: هر کار ما
مىکنیم درست است. اینها موقعى به خود مىآیند که جز یک مزاج فرسوده و یک روح
کثیف، چیز دیگرى ندارند. اَ لْعاقِلُ تَکْفیهِ الْاِشارةُ.
تو
را به خدا مىسپارم و التماس دعا دارم.
50/10/24
| 
