نامه 28(331 مجموع کلمات موجود در متن) (630 بار مطالعه شده است) 
بسماللَّه الرّحمان
الرّحیم
« نامهى 28 »
فرزند ارجمند، از خداوند عالم، توفیق و سعادت آن نور چشم گرامى را خواستارم.
اگر بنا بر این است که امّت از امام یعنى پیشواى خودش پیروى کند، باید کوشش کنیم
موبهمو روش خاتم انبیا صلواتاللَّهوسلامهعلیهوآله را عمل کنیم.
نسبت به دنیا و مادّیّات، سیرهى مبارک ایشان چه بود؟
«
قَضَمَ الدُّنْیا قَضْماً وَ لَمْ یُعِرْها طَرْفاً
» ؛ یعنى آنحضرت از دنیا با بىرغبتى بهره مىبرد و با گوشهى چشم هم به آن نگاه
نکرد!
یک
روز همه در فکر دوچرخه بودید؛ به طورى که در خواب حرف دوچرخه را مىزدید. امروز بر
این فکر مىخندید؛ ولى حالا فکر دیگرى آمده است.
پس از طىّ این مرحله، به این افکار هم مىخندید و دَمِ رفتن به همهى افکار گذشته
خواهید خندید و خواهید گفت: اى کاش غیر از این بودم! پس چه بهتر که با خواست خداوند
عالم و برخلاف دیگران، از همین امروز، فردى بشویم که یک لحظه از یاد او غافل
نباشیم!
آرى، اگر چنین شد، دیگر پشیمانى نیست و در غیر اینصورت، ندامت و پشیمانى است؛ چون
یکى از اسامى روز قیامت « یوم الحسرة »
است؛ یکى « یوم النّدامة » و یکى «
یوم التّغابن »
انسان یک انگشت دستش را به صد میلیون تومان نمىدهد؛ ولى تمام وجودش: قلب، کبد،
کلیه، اعصاب، مغز، دنیا و آخرت، جسم و روح را بر سر امور موهومى مثل خانه، ماشین،
زن و این که چرا اینطور گفت و چرا اینطور شد و... از دست مىدهد! آیا احمقتر از
ما کسى هست؟!
از
خدا بخواهید که فهم بدهد و البتّه او باید بدهد؛ چون در کتابها نیست.
51/3/10
| 
