نامه 33

(290 مجموع کلمات موجود در متن)
(623 بار مطالعه شده است)  

بسم‏اللَّه الرّحمان الرّحیم

« نامه‏ى 33 »

 فرزند ارجمند، نامه‏ى سرکار رسید. از سلامت شما کمال مسرّت روى داد.

 مطلبى که مى‏خواهم تذکّر دهم این است:

کسى کشْ خرد رهنمون است هرگز

به گیتى ره و رسم الفت نورزد

که صحبت نفاقى‏ست یا اتّفاقى

دل مرد دانا از این هر دو لرزد

اگر خود نفاقى‏ست، جان را بکاهد

وگر اتّفاقى‏ست، هجران نیرزد

 باید بدانید که قسم دومش فقط فرض است؛ صحبت و دوستى اتّفاقى وجود ندارد.

وفا مجوى ز کس ور سخن نمى‏شنوى

به هرزه طالبِ سیمرغ و کیمیا مى‏باش!

بنابراین، کسى را محرم اسرار خود ندانید و به کسى اعتماد نکنید. امام صادق‏علیه السلام‏آن را که به حکم عقل و براى فهمیدن، به دنبال علم است چنین توصیف مى‏کند: « عارِفاً بِأهْلِ زَمانِه، مُسْتَوْحِشاً مِنْ أوْثَقِ إخْوانِه » روى این زمینه، مواظب باشید تا معاشرت‏ها ساعت‏هاى عزیز شما را به هدر ندهد. البتّه نمى‏گویم منزوى شوید؛ ولى بیش از معمول معاشرت نکنید.

مگذران هر روز را یک‏سان که خوش گفت آن که گفت:

واى بر آن کش دو روز از عمر یک‏سان بگذرد!

خدا حافظ تو باد!