نامه 34(195 مجموع کلمات موجود در متن) (570 بار مطالعه شده است) 
بسماللَّه الرّحمان
الرّحیم
« نامهى 34 »
فرزند گرامى، نباید دست و دل از کار بشویید؛ بلکه باید فعّالیّت شما هزار برابر آن
کسى باشد که منکر ماوراى طبیعت است. نتیجهى این طرز تفکّر این است که: فکر
مىکنیم؛ ولى غصّه نمىخوریم که چرا چنین شد.
صوفى ابنالوقت
باشد؛ اى رفیق
نیست « فردا » گفتن
از شرط طریق
بر
گذشته حسرت آوردن خطاست. اگر خطاست، چرا راه خطا بپیماییم و اگر خطا نیست، چرا عقلا
و بزرگان این راه را نپیمودند؟ این مصراع به امیرالمؤمنینعلیه السلاممنسوب است: «
ما فاتَ مَضى وَ ما سَیَأْتیکَ فَأیْن؟ »
آرى، ما از اشیا انتظار چیزى را داریم که براى آن خلق نشدهاند! مشکل دیگر این است
که خودمان را هم خیلى دوست داریم. اگر این دو نباشد، دیگر نگرانى نخواهیم داشت.
خدا نگهدار!
| 
