نامه 44(288 مجموع کلمات موجود در متن) (533 بار مطالعه شده است) 
« نامهى 44 »
جناب آقاى ...
سلامٌ علیکم؛ امید است که در همهحال خوش و خرّم باشید. مکتوب شریف رسید. از سلامت
سرکار، کمال مسرّت روى داد. امیدوارم در هر حال مواظب انجام وظیفهى خود باشید.
بارى، به این جمله توجّه فرمایید و بهطور مشروح و مفصّل براى خانم بیان کنید.
قالَ عَلِیّعلیه السلام: « شَتّانَ ما بَیْنَ
عَمَلَیْن: عَمَلٌ تَذْهَبُ لَذَّتُهُ وَ تَبْقى تَبِعَتُه وَ عَمَلٌ تَذْهَبُ
مَؤُونَتُهُ وَ یَبْقى أجْرُه. » ؛ « چهقدر فرق است میان دو عمل: عملى
که لذّتش تمام مىشود و روسیاهىاش مىماند و عملى که زحمتش تمام مىشود و اجرش
مىماند! »
به خانم بگویید: ممکن است کارى براى آدمى رنج داشته باشد؛ امّا چون ثمره و نتیجهى
عالى دارد آن عمل را انجام دهد.
ما مسلمانایم و بندهایم و لحظهاى نباید این مطلب را فراموش کنیم. معناى بندگى
فقط نمازخواندن و... نیست. اگر خداوند عالم و قرآن و امامان براى شما وظیفه و
تکلیفى را واجب کردهاند، اگر بهواسطهى وهْمها ( دقّت! ) آن عمل را انجام ندهیم،
فرداى قیامت روسیاه خواهیم بود و گرفتار ضررهاى دنیوى هم خواهیم شد و نسل خود را
نابود خواهیم کرد. با این کار، در حقیقت خون هزارها و میلیونها نفر که ممکن بود در
این دنیا بیایند و از نعمتهاى الاهى بهرهمند شوند، همه را از بین بردهایم! اگر
تاکنون وظیفهى خود را انجام ندادهاند و حقیر را یک پدر مىدانند، به ایشان
بفرمایید تقاضاى این پدر را بپذیرند. خودتان هم در این جملهى مولى دقّت کنید .
خداحافظ !
66/5/14 | 
