نامه 49(383 مجموع کلمات موجود در متن) (622 بار مطالعه شده است) 
«
نامهى 49 »
جناب آقاى ... عزیزم
سلامٌ علیکم؛ امیدوارم همیشه خوش و خرّم باشید.
بعضى گمان مىکنند خدمت به خلق، ناندادن یا لباسدادن است. علّت این تصوّر غلط آن
است که این دسته از مردم رشد عقلى ندارند و حسّ آنها بر عقلشان غلبه دارد. اگر غیر
از این بود، مىفهمیدند که بیچاره کسى است که از معنویّت بىبهره است و خدمت به او
آن است که کلمهاى به او بگوییم تا راه را پیدا کند.
عزیزم! چهقدر مایهى تأسّف است که ما با این که مىگوییم مسلمانایم، کوچکترین
شباهتى به پیغمبر خود نداریم! ایشان مىفرمایند: «
إنَّما بُعِثْتُ لِأُ تَمِّمَ مَکارِمَ الْأخْلاق ». با کلمهى إنَّما
هدف بعثتش را معیّن کرده که اصلاً براى غیر آدمسازى نیامدهام. الآن در زیر آسمان،
800,000,000 مسلمان است؛ امّا متأسّفانه محیطى که این مطلب در آن پیاده شود نداریم!
بدانید که اگر لحظهاى از عملىشدن هدف خاتم انبیاصلى الله علیه وآله وسلمغفلت
کنید، در پیشگاه آن انسان بزرگ شرمنده و سرافکنده خواهید بود. بنابراین، حدّ اکثر
کمک را در این راه به مردم بکنید.
دوْر مجنون گذشت و
نوبت ماست
هر کسى پنجروزه
نوبت اوست
فعلاً نوبت شماست که با نیروى جوانى و قدرت روحى که دارید، از پیشرفتهاى معنوى
خودتان غفلت نکنید که موجب پشیمانى است. توجّه بفرمایید مرادم از پیشرفتهاى
معنوى، پیشرفت درسى نیست؛ بلکه تقویت آن حالات روحى است که با شبزندهدارى و
توجّه به خدا براى انسان پیدا مىشود.
یک چشمزدن غافل از
آن ماه نباشید
شاید که نگاهى کند
آگاه نباشید
امیرالمؤمنینعلیه السلامعرض مىکنند: « خدایا، توفیق ده که در شب و روز یاد تو
باشم؛ آنچنان که همهى اعمالم یک عمل باشد. » آرى،
خوشا آنان که دائم
در نمازند
بهشت جاودان
بازارشان بى!
عزیزم، مواظب خود و دیگران باش! خدانگهدار!
55/1/13 | 
